خریر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خَ رِ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- صدای آب و وزش باد.<BR>۲- جای پست.<BR>۳- خِرخِر، صدایی که از گلوی شخص خوابیده برآید.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خَ رِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- صدای آب و وزش باد. ۲- جای پست. ۳- خِرخِر، صدایی که از گلوی شخص خوابیده برآید.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خریر. [ خ َ ] (اِخ ) نام موضعی است از ناحی وشم به یمامه . (از معجم البلدان یاقوت ).
خریر. [ خ َ ] (ع اِ) آواز آب و باد و عقاب در پریدن . ◄ آواز گلوی خفته و خبه کرده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس )(از لسان العرب ). ◄ جای پست میان دو بلندی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (از تاج العروس ).
خریر. [ خ َ ](ع مص ) آواز کردن بهنگام خواب یا بهنگام جنگی . ◄ آواز کردن باد و عقاب . (از منتهی الارب ) (ازتاج العروس ). بانک کردن آب . (تاج المصادر بیهقی ).