خزان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خزان . [ خ ِزْ زا ] (ع اِ) ج ِ خُزَز. (منتهی الارب ).
خزان . [ خ ُزْ زا ] (ع اِ) ج ِ خازن . (منتهی الارب ) (از لسان العرب ) (از تاج العروس ).
خزان . [ خ َزْ زا ] (ع ص، اِ) خزینه دار. (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ زبان . (منتهی الارب ). ◄ خرمای پخته تر که اندرون آن از آفتی سیاه شده باشد. (منتهی الارب ).