خزبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خزبی . [ خ َ با ] (اِخ ) منزلی بوده مر بنی سلمه را بین مسجد ذوقبلتین تا مذاد اغیرها النبی صلی اﷲ علیه و آله و سلم و سماها صالحا تفاؤلا بالخزب . (منتهی الارب ).
خزبی . [ خ َ با ] (ع اِ) خرفی، دانه ٔ خلر معرب خزبی است . (منتهی الارب ).