خسباندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خُ دَ) (مص م.) خواباندن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خُ دَ) (مص م.) خواباندن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خسباندن . [ خ ُ دَ ] (مص ) خوابانیدن . خسبانیدن . (یادداشت بخط مؤلف ) : بخسبانم ترا من می خورم ناب که من سرمست خوش باشم تو در خواب . نظامی . بخفت و بخفتن بخسباندشان چو برخاست بر خاک بنشاندشان . نظامی . چنان خسبان چو آید وقت خوابم که گر ریزد گلم ماند گلابم . نظامی . نخسبم تا نخسبانم سرت را نیایم تا نیارم دلبرت را. نظامی .