خسروآرای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خسروآرای . [ خ ُ رَ / رُو ] (نف مرکب ) آرایش دهنده ٔ پادشاه . زیب ملوک . لایق شاهان : چو بشنید بهرام بالای خواست یکی جامه خسروآرای خواست . فردوسی . فرودآمد از کوه و بالای خواست یکی جامه ٔ خسروآرای خواست . فردوسی . هم آنگاه بهرام بالای خواست یکی مغفر خسروآرای خواست . فردوسی .