خشم آلود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خشم آلود. [ خ َ / خ ِ ] (ن مف مرکب ) غضبناک . خشمناک . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). خشمگین . غضب آلود. مغضب . (یادداشت بخط مؤلف ) : روباهان را زهره نباشد از شیر خشم آلود. (تاریخ بیهقی ). قلاده نیم گسل گشت و شیر خشم آلود. اثیرالدین اخسیکتی . وحشی تیزچنگ خشم آلود کز دم آتشین برآرد دود. نظامی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی