خشم فروخوردن

خشم فروخوردن . [ خ َ / خ ِ ف ُ خوَرْ / خُرْ دَ] (مص مرکب ) کظم غیظ. غیظ بیکسو نهادن : ببخشود بر حال مسکین مرد فروخورد خشم سخنهای سرد. سعدی (بوستان ).