خشمگین

خشمگین . [ خ َ /خ ِ ] (ص مرکب ) غضبناک . آنکه پر از خشم و قهر باشد. (ناظم الاطباء). غراشیده . آرغده . تر. مُغضِب . خشمن . خشمین . خشمگین . تافته . آلغَدَه . ساخط. آشفته . برآشفته . غَضوب . غضبان . خشمناک . غاضب . غضبی . غضب آلود. حنیق .حانق . مُتِغَیَّر. (یادداشت بخط مؤلف ) : جهاندار یزدان جهان آفرین از آنکار بر سام شد خشمگین . فردوسی . شود شاه ایران بما خشمگین ز ناپاک رایی درآید بکین . فردوسی .