خشنه

خشنه . [ خ َ ش ِ ن َ ] (ع ص ) مؤنث خشن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از لسان العرب ). ج، خَشِنات : و ینبت البنفسج فی المواضع الطلیلة الخشنة. (ابن بیطار). ♦ ارض خشنة ؛ زمین درشتناک . (یادداشت بخط مؤلف ).

خشنه . [ خ ُ ن َ ] (ع مص ) مصدر دیگر است در «خشانة» رجوع به «خشانه » شود. ♦ ذوخشنه ؛ صعب . منه : هو ذو خشنه ؛ ای صعب . (از ناظم الاطباء).