خشک ریشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خشک ریشان . [ خ ُ ] (اِ مرکب ) ج ِ خشک ریش . ج ِ خشکریشه، زخمهایی که از بیرون خشک باشد. (از غیاث اللغات ) : ینفع [ الاقحوان ]من ... و یقشر الخشکریشان و القروح الخبیثه . (مقاله ٔثانیه از کتاب ثانی قانون ابوعلی چ طهران ص ١٥٨).