خشک میوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خشک میوه . [ خ ُ وَ / وِ ] (اِ مرکب ) آجیل . (یادداشت بخط مؤلف ) : ایا جمال رئیسان ز لفظ من معنی برون نیاید جز خشک میوه ٔ مرسوم بخشک میوه تو عید مرا مبارک کن که عید بر عدوت چون وعید خواهم شوم . سوزنی . تنگ آمده ست عید و ندانم ز دست تنگ توجیه خشک میوه ٔ عید من از کجا هر دوستی که خوانش من اندر نهم به پیش شیرینیش مدیح بود ترشیش هجا آخر چو شیرخواره شوند از هجا و مدح ارجو که خشک میوه دهد خواجه بورجا. سوزنی .