خشک گیاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خشک گیاه . [ خ ُ ] (اِ مرکب ) گیاهی است که مرده . گیاه خشک . گیاه از بین رفته : هائجه ؛ زمین خشک گیاه یا زردگیاه . (منتهی الارب ). اهاجه ؛ خشک گیاه یا زردگیاه یافتن زمین را. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خشک گیاه . [ خ ُ ] (اِ مرکب ) گیاهی است که مرده . گیاه خشک . گیاه از بین رفته : هائجه ؛ زمین خشک گیاه یا زردگیاه . (منتهی الارب ). اهاجه ؛ خشک گیاه یا زردگیاه یافتن زمین را. (منتهی الارب ).