خشین سار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خشین سار. [ خ َ ] (اِ مرکب ) نوعی از مرغابی باشد که پشت او سیاه رنگ و بر میان سر خال سپیدی دارد و او را خشین سار به جهت آن گویند که بباز سیاه رنگ می ماند چه خشین باز سیاه رنگ و سار بمعنی «مانند» باشد . (برهان قاطع) : از آن کردار کو مردم رباید عقاب تیز نر باید خشین سار. دقیقی . برگهای رز چون پای خشین ساران زرگون ایدون همچون رخ بیماران . منوچهری .