خصالی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خصالی . [ خ َ ] (اِخ ) کاشانی . از شاگردان مولانا محتشم است و این بیت از اوست : مکن منع من بیدل زبسیارآمدن سویت که گر صدبار دارم آرزو یکبار می آیم . (قاموس الاعلام ج ٣).
خصالی . [ خ َ ] (اِخ ) حسن بیک . از شعرای ایران و اصل او از ترکان جغتای است که در خراسان نشو ونما کرده است و این بیت از اوست : یک شیشه ٔ می آرید ز ایران سوی توران تا خون جگرگوشه ٔ کاوبین ببندم . (از قاموس الاعلام ترکی ج ٣).