خصف

خصف . [ خ َ ] (ع اِ) کفش پاره شده ای که از کفش پاره ٔ دیگر وصله شده باشد. (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد).

خصف . [ خ َ ] (ع مص ) دوختن نعلین . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ دوختن . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ). ◄ برهم نهادن و چسبانیدن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). منه : خصف الورق علی بدنه ؛ بر هم نهاد و چسبانید برگها را یکان یکان بربدن خود تا عورتش بنظر نیاید. (منتهی الارب ) : طفقا یخصفان علیهما من ورق الجنة. (قرآن ٧ / ٢٢).

خصف . [ خ َ ص َ ] (ع اِ) ج ِ خصفة. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد).