خصومتگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خصومتگر. [ خ ُ م َ گ َ ] (ص مرکب ) دشمنی کننده . مدعی . منازع . حریف : خصومتگران گشته در خاک پست هنوز آن خصومت در آن خاک هست . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خصومتگر. [ خ ُ م َ گ َ ] (ص مرکب ) دشمنی کننده . مدعی . منازع . حریف : خصومتگران گشته در خاک پست هنوز آن خصومت در آن خاک هست . نظامی .