خصیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خصیان . [ خ ُ / خ ِ ] (ع اِ) دو خایه . ◄ پوستی که در آن دو خایه جای دارد. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از اقرب الموارد) (از لسان العرب ).
خصیان . [ خ ُ / خ ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ خصی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (اقرب الموارد).