خصیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خصیف . [ خ َ ] (ع اِ) خاکستر. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ (ص ) نعل دوخته . (منتهی الارب ) . ◄ شیر که برآن جغرات ریخته باشند. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ). ♦ جبل خصیف ؛ کوه دو رنگ که سیاهی وسپیدی داشته باشند. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ). ♦ کتیبة خصیف ؛ سپاه برنگ آهن . (منتهی الارب ).