خصیم

خصیم . [ خ َ ] (ع ص ) خصومت کننده . دشمن . ج، خصماء، خصمان . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ستیزه گر. پیکارکش . (یادداشت بخط مؤلف ) : خلق الانسان من نطفة فاذا هو خصیم مبین . (قرآن ٤/١٦). او لم یر الانسان اناخلقناه من نطفة فاذا هو خصیم مبین . (قرآن ٧٧/٣٦). که ز پیغام زمانه نشود مرد خصیم . (تاریخ بیهقی ).