خضاخض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خضاخض . [ خ ُ خ ِ ] (ع ص، اِ) جای بسیار با آب و درخت . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ). ◄ فربه کلانشکم از مردان و شتران . ◄ بادیست میان صبا و دبور. ◄ باد که از جانب مشرق وزد.(منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از اقرب الموارد).