خضارع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خضارع . [ خ ُ رِ ] (ع ص ) بخیل که بتکلف سخاوت کند. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ◄ مرد زفت ترشرو. (آنندراج ).