خضام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خضام . [ خ َض ْ ضا ] (ع ص ) برنده . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). یقال : سیف خضام ؛ «شمشیر بران ». (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خضام . [ خ َض ْ ضا ] (ع ص ) برنده . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). یقال : سیف خضام ؛ «شمشیر بران ». (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).