خضراخرام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خضراخرام . [ خ َ خ ِ / خ َ / خ ُ ] (ص مرکب ) کنایه از آسمان پیما. بر فلک رونده . فلک سیر. آنکه سیر در آسمان دارد : بفرمان او خضر خضراخرام به آهنگ پیشینه برداشت گام . نظامی . همانا که آن هاتف خضرنام که خاراشکافست و خضراخرام . نظامی .