خضیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خضیری . [ خ ُ ض َ ] (اِخ ) اسماعیل بن علی متوفی بسال ٩٠٣ هَ . ق . از فاضلان زمان خود بود و او را تصانیف و رسائل مدونه و خطب و دیوان شعر است و کتاب نیکویی در علم قرائت دارد، به بغداد درگذشت . (از الاعلام زرکلی ج ١ چ ٢ ص ٣١٦).