خط سیاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خط سیاه . [ خ َطْ طِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خط شب . خط ازرق . خط سبز. خط چهارم از هفت خط جام جم را گویند. (از ناظم الاطباء) : بجام عشق تو می تا خط سیاه دهند منم که سر بخط آن خط سیاه نهم . خاقانی . ◄ عالم غیب بنزد صوفیان . (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ خط سبز نورسته را گویند. (آنندراج ) : نرسته زآن خط گلگون خط سیاه هنوز نخورده خسرو حسنت غم سپاه هنوز. تأثیر (از آنندراج ).