خط محور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خط محور. [ خ َطْ طِ م ِ وَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خطی است موهوم که یک سر او بر شرق وسر دیگر بر غرب پیوسته است و با خط استواء متقاطع است و سیر آفتاب بر او می باشد . (از شرفنامه ٔ منیری ) (از آنندراج ) : ز خط استواء و خط محور فلک را تا صلیب آید هویدا. خاقانی . ♦ خط محور زمین ؛ خطی است موهوم که از دو قطب زمین می گذارد و بانصف النهارات در دو قطب متقاطع می باشد.