خط معما
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خط معما. [ خ َطْ طِ م ُ ع َم ْ ما ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) مقابل خط روان . مقابل خط خوانا. ◄ کنایه از ماه نو. (آنندراج ) : دوش بر لوح فلک خط معما دیده اند صفحه ٔ گردون به آب زر محشی ̍ دیده اند. خواجه جمال الدین سلیمان .