خط و نقطه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خط و نقطه . [ خ َطْ طُ ن ُ طَ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) الفبائی است که در تلگراف با سیم بکار می رود و به آن الفباء یا حروف تلگرافی مُرس گویند. در تلگراف با سیم برای هر یک از حروف الفباء با خط کوچک و نقطه ٔ ترکیبی می سازند و این ترکیب را نمایشگر آن حرف از الفباء می کنند، چون بوسیله این خط و نقطه مخابره بعمل آید، طرف گیرنده از روی نقطه و خط مطلب را استخراج و کشف می کند.