خط پاکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خط پاکی . [ خ َطْ طِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خطی که بعد از فراغ از محاسبه بدست دهند و آنرا مفاصا نیز خوانند و در هندوستان به فارغ خطی شهرت دارد و این از اهل زبان بتحقیق پیوسته . (آنندراج ) : دلش بود ز آلودگی در شگفت ز آلودگان خط پاکی گرفت . وحید (از آنندراج ). دارد خط پاکی بکف از ساده دلیها دیوانه ٔ ما را چه غم از روز حساب است . صائب (از آنندراج ).