خطابخش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خطابخش . [ خ َ ب َ ] (نف مرکب ) گناه بخش . (آنندراج ). بخشاینده ٔ جرم و گناه . آمرزنده . (ناظم الاطباء) : خداوند بخشنده ٔ دستگیر کریم خطابخش پوزش پذیر. سعدی . در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش حافظ قرابه کش شد و مفتی پیاله نوش . حافظ.