خطاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خطاره . [ خ َ رَ ] (ع مص ) مصدر دیگری است برای خطوره . رجوع به خطورة در این لغت نامه شود.
خطاره . [ خ َطْ طارَ ] (ع اِ) حظیره ٔ شتران . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ◄ (ص ) شتر دم زننده ٔ چپ و راست . (از منتهی الارب ) (ازتاج العروس ) (از اقرب الموارد). منه : ناقه خطارة.