خفت
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(خِ فَّ) [ ع. خفه ] (اِمص.) ۱- سبکی. ۲- خواری، ذلت.
(خُ) (مص مر) ۱- خفتن. خفت و خیز: همخوابی با کسی، جماع. ۲- آهستگی، مدارا. ۳- اضطراب، بی قراری.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(خِ فَّ) [ ع. خفه ] (اِمص.) ۱- سبکی. ۲- خواری، ذلت.
(خُ) (مص مر) ۱- خفتن. خفت و خیز: همخوابی با کسی، جماع. ۲- آهستگی، مدارا. ۳- اضطراب، بی قراری.