خفرنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خفرنج . [ خ َ رَ ] (اِ) کابوس . خفتک عبدالجنة. (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ). رجوع به خفج در این لغت نامه شود. ◄ (ص ) زشت و بد : خری بدنژادی خری بدطبیعت خری خفته بالا و خفرنج منظر. عمعق . کز کجا آوردمت ای بدنیت که از آن آید همی خفرنجیت . مولوی .
خفرنج . [ خ َ ف َ ن َ ] (ع ص ) نرم و نازک . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).