خفس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خفس . [ خ َ ] (ع مص ) کم خوردن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ ویران ساختن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ◄ زشت گفتن . ◄ اندک یا بسیار آب ریختن در شراب . ◄ ریشخند کردن و استهزاء نمودن . منه : خفس فلاناً. ◄ غالب آمدن در کشتی . (از منتهی الارب )(از تاج العروس ) (از لسان العرب ). منه : خفس زیداً.