خفق

خفق . [ خ َ ف َ ] (ع مص )خَفق . برای ضرورت شعر بجای خَفق خَفَق گفته اند، چون این قول : مشتبه الاعلام لماع الخفق . (ناظم الاطباء).

خفق . [ خ ُ ف َ ] (ع ص ) اسب باریک میان . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ج، خِفاق .

خفق . [ خ َ ] (ع مص ) جنبیدن علم . منه :خفقت الرایة خفقاً و خفقاناً. ◄ طپیدن دل . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (ازاقرب الموارد). منه : خفق القلب . ◄ جنبیدن سراب . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از تاج المصادر بیهقی ). ◄ بانگ کردن نعل که از رفتن بزمین برآید. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ فروبردن نره در فرج . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). تغییب القضیب فی الفرج . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ به دره یا چیزی پهن کسی رازدن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از اقرب الموارد). شلاق زدن . (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ درخشیدن برق در جستن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (ازلسان العرب ) (از اقرب الموارد). ◄ بانگ کردن باد. ◄ آهسته زدن بشمشیر. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). زخمی سبک زدن .