خفه کن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خفه کن . [ خ َ ف َ / ف ِ ک ُ ] (اِ مرکب ) آلتی است که برای کشتن بر در آتش دان آن استوار کنند تا آن آتش بمیرد. مطفاءة. (یادداشت بخط مؤلف ). ♦ خفه کن سماور ؛ آلتی است که بر سر آتشدان سماور نهند چون خواهند آتش سماور بمیرانند. ♦ خفه کن شمع ؛ آلتی که شمع را فرومیراند.