خلاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خَ) [ ع. ] (اِ.)۱ - جای خلوت.<BR>۲- مستراح.<BR>۳- فضا، فضای خالی از هوا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خَ) [ ع. ] (اِ.)۱ - جای خلوت. ۲- مستراح. ۳- فضا، فضای خالی از هوا.
مترادف و متضاد واژهدان
بیهوا، پوچ، تهی خلوتگاه (متضاد: ملا)
فرهنگ طیفی واژهدان
وکیوم، خالی بودن سوراخ، حفره، روزنه، رخنه، شکاف، فاصله فضای خالی، جای خالی، اتاق خالی، جا قحطی، نابارآوری هیچستان خالی کردن، تخلیه تنهایی، گوشهگیری
واژگان فارسی سره واژهدان
تهیگی، پوچی