خلابر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلابر. [ خ َ ب َ ] (اِ) تازیانی که در دربخانه ٔ پادشاهان و سلاطین مرسوم خوار باشند. (ناظم الاطباء). بزبان گیلان مردمی را گویند از عرب که در خانه ٔ پادشاهان وسلاطین مرسوم خوار باشند. (برهان قاطع) (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلابر. [ خ َ ب َ ] (اِ) تازیانی که در دربخانه ٔ پادشاهان و سلاطین مرسوم خوار باشند. (ناظم الاطباء). بزبان گیلان مردمی را گویند از عرب که در خانه ٔ پادشاهان وسلاطین مرسوم خوار باشند. (برهان قاطع) (آنندراج ).