خلاصه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلاصه . [ خ ِ / خ ُ ص َ ] (ع اِ) خلاصة. پاکیزه ترین و خالص ترین و بهترین اجزاء و مواد یک چیز. گزیده ٔ هر چیزی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). سُلافَه . سلاف . زُبدَه . خِلاص . (یادداشت بخط مؤلف ). منتخب . انتخاب شده . (ناظم الاطباء) : و برگزید او را از خلاصه ٔ خلافتی که نورانیست شهابش . (تاریخ بیهقی ). از چاروهفت گیتی سلطان خلاصه آمد مختار چار ملت سردار هفت کشور. خاقانی . عشق است خلاصه ٔ وجودم عشق آتش گشت و من چو عودم . نظامی . در خبر است از سید عالم و خلاصه ٔ بنی آدم . (گلستان سعدی ). ◄ نتیجه و حاصل کلام . مختصر. موجز. گزیده . وجیزه .نخبه ٔ بحث . نتیجه ٔ بحث . ♦ خلاصه ٔ کلام ؛ حاصل کلام . لب مطلب . نتیجه ٔ کلام . نتیجه ٔ بحث . ◄ القصه . معالقصه . الحاصل . باری . الغرض . الحکایه . معالحکایه . بالجمله . ◄ نزدیکان . (یادداشت بخط مؤلف ). ج، خلاصگان . ◄ بی آمیغ. خالص . لب . پاک دامن . (ناظم الاطباء). ◄ سرشیر. (یادداشت بخط مؤلف ): خلاصةالسمن ؛ روغن خالص .