خلالوش

خلالوش . [ خ َ ] (اِ) فتنه . آشوب . شور. هنگامه . غوغا. مشغله . غلغله . (ناظم الاطباء) (از برهان قاطع). خراروش . خلاکوش . (یادداشت بخط مؤلف ) : گرد گل سرخ اندر خطی بکشیدی تا خلق جهان را بفکندی بخلالوش . رودکی . چو لشکر بدان گوفه پرجوش گشت جهان پر ز بانگ و خلالوش گشت . فردوسی . بکف جام می چشمه ٔ نوش گشت هوا پر نوای خلالوش گشت . اسدی (گرشاسبنامه ). با طاعت و با فکرت خلوت کن زیرا مشغول شدستند سفیهان بخلالوش . ناصرخسرو. وصف خلق شاه می کردند دوش سنبل و نسرین و ورد و پیلگوش بلبلی بشنید و در زاری فتاد در خلالوشش برآمد صد خروش . فخری (از آنندراج ).