خلایشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلایشه . [ خ َ ی ِ ش َ / ش ِ ] (اِ) علتی است که از تخمه بود. (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ) : ریشش زبس فراخ ز گردن برون دمید گویی خلایشه است بگردن برآمده . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلایشه . [ خ َ ی ِ ش َ / ش ِ ] (اِ) علتی است که از تخمه بود. (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ) : ریشش زبس فراخ ز گردن برون دمید گویی خلایشه است بگردن برآمده . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ).