خلخی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلخی . [خ َل ْ ل ُ ] (ص نسبی ) مردم منسوب به خلخ : خلخیان خواهی جماش چمش گردسرین خواهی وبارک میان . رودکی . جدا کردازو خلخی صدهزار جهان آزموده نبرده سوار. فردوسی . بگرد آمدش خلخی صدهزار گزیده سواران خنجرگذار. فردوسی . دست ناکرده چند گونه کنیز خلخی دارد و خطائی نیز. نظامی .