خلد

(~.) [ ع. ] (اِ.) پستانداری است که از حشرات تغذیه می‌کند و چشمان وی ضعیف است و در زیر زمین زیست می‌نماید؛ انگشت برک.

(خُ) [ ع. ] (اِ.) ۱- دوام، بقا. ۲- بهشت.