خلس
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خَ) [ ع. ] (مص م.) ربودن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خَ) [ ع. ] (مص م.) ربودن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلس . [ خ ُ ](ع ص، اِ) زنان سپیدی که سپیدی آنها بسیاهی آمیخته باشد. ج ِ خلساء. (منتهی الارب ). یقال : هن نساء خلس .
خلس . [ خ َ ] (ع مص ) ربودن چیزی را. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (اقرب الموارد) (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ).
خلس . [ خ َ ] (ع اِ) گیاه خشک که گیاه تر از بن آن رسته بهم آمیخته باشد. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).