واژه جو

خلصاالشنة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خلصاالشنة. [ خ َ صَش ْ ش َ ن َ ] (ع اِ مرکب ) دوال دوتاه که بر درزهای مشک نهاده دوخته باشند. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ◄ آب بی آمیغ که از درزهای مشک تراود. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).

معنی خلصاالشنة | واژه جو