خلعتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلعتی . [ خ ِ / خ َ ع َ ] (ص نسبی، اِ) آنچه بخلعت دهند. (یادداشت بخط مؤلف ). ♦ اسب خلعتی ؛ اسبی که هبه کرده شده : حُمَلان ؛ اسب پیش کشی . ◄ آنچه عروس برای خویشان شوی از البسه بخانه ٔ شوهر آرد. (یادداشت بخط مؤلف ).