خلفة

خلفة. [ خ ِ ل َ ف َ ] (ع اِ) ج ِ خِلفة، مختلف . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ).

خلفة. [ خ ُ / خ ِ ف َ ] (ع اِ) خلاف . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). خِلفَه . ♦ فی خلقه خلفة؛ در خوی او خلافست . ◄ عیب . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ خلاف . ◄ خطا. ◄ عدم اشتهای غذا از بیماری . ◄ وصله بر جامه . ◄ آخرین مزه ٔ طعام . ◄ (اِمص ) گولی . دلشدگی . بی عقلی . (ازمنتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ج، خُلف .

خلفة. [ خ ِ ف َ ](ع مص ) بوی گرفتن دهان روزه دار. یقال : خلف فم الصائم خلفة. ◄ متغیر شدن مزه و بوی شیر. یقال : خلف اللبن . ◄ متغیر شدن طعام . یقال : خلف الطعام . ◄ تباه شدن . یقال : خلف فلان . ◄ برآمدن برکوه . ◄ کسی را از پس وی گرفتن . یقال : خلف فلاناً. ◄ جای گمشده کسی قرار گرفتن . یقال : خلف اﷲ علیک ؛ بجای گمشده ٔ توشود خدای . ◄ ستون استوار کردن . یقال : خلف بیته . ◄ پس پدر آمدن . بجای پدر نشستن . یقال : خلف اباه . ◄ اختلاف کردن . ◄ غوره ٔ نو آوردن تاک . ◄ در کمین مردی بودن در غیبت او پیش اهل و عیال او آمد و شد کردن . ◄ بردن شترانی را شبانگاه بسوی آب بعد رفتن مردم . ◄ مخالفت ورزیدن . خلاف کردن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). خُلفَة.