خلفف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلفف . [ خ ُ ف ُ] (ع ص ) گول . احمق . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). یقال : «رجل خلفف » و «امراءة خلفف ».
خلفف . [ خ ُ ف َ / ف ُ ] (ع اِ) سختی . ♦ اُم ّالْخُلفُف ؛ سختی بزرگ . (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).