خلفیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلفیة. [خ َ ل َ فی ی َ ] (اِخ ) گروهی از خوارج عجارده و از یاران خلف خارجی که از خوارج کرمان و مکرانند و خیر و شر را مطلقاً بخدا نسبت می دهند و می گویند: با آنکه کودکان مشرکان ارتکاب هیچ عمل خلافی نکرده و برای آفریننده ٔ مطلق انبازی نجسته اند، باز در دوزخ جای دارند.رجوع به تعریفات جرجانی و کشاف اصطلاحات فنون شود.
خلفیة. [ خ َ ل َ فی ی َ ] (اِخ ) پیروان خلف بن عبدالصمد یکی از فرق پنجگانه ٔ زیدیه اند. آنها می گویند که نماز در پشت سر امام جایز نیست . رجوع به بیان الادیان و خطط ج ٤ ص ١٧٨ و خاندان نوبختی ص ٢٥٥ و مفاتیح العلوم ص ٢١ شود.