خلل

(خَ لَ) [ ع. ] (اِمص.)<BR>۱- تباهی، فساد.<BR>۲- پراکندگی، تفرق.<br>

(خَ لَ) [ ع. ] (اِمص.) ۱- تباهی، فساد. ۲- پراکندگی، تفرق.

خلل . [ خ ِ ل َ ] (ع اِ) آنچه در میان دندانها ماند از طعام و واحد آن خلة است : هو خللهم ؛ او در میان آنهاست . (از منتهی الارب ).

خلل . [ خ ِ ل َ ] (ع اِ) ج ِ خلة. (منتهی الارب ).

خلل . [ خ ُ ل َ ] (ع اِ) ج ِ خلة. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ♦ خلل و فرج ؛ سوراخهای بدن . منافذ بدن . مسامات بدن . مفاتیح عرق . (یادداشت بخط مؤلف ).

رخنه، شکاف، خله، منفذ نقص، نقصان، کاستی آشفتگی، اختلال، تباهی، عیب، فساد، وهن آسیب، گزند تفرق، فاصله

گشادگی، رخنه